kalbin bütün halleri...

2006-06-05 13:36:00

 Zaman zaman bir şarkı duyuyorum. Bildiğim şarkılardan biri değil. Bambaşka bir şarkı. Bildiğim herşeyden aynı anda bahsedebiliyor. Onu dinlediğimde hayat hakkında söylenmemiş hiçbir şey kalmadığı zannına kapılıyorum. İçimde sonsuz bir sukunet hissi dolaşmaya başlıyor. Aslında galiba o bir şarkı değil. Çünkü onu benden başka hiçkimse duymuyor. Zaten bende onu kulaklarımla duymuyorum. Başka bir yerden, başka bir şekilde duyuyorum. Önceden duymadığıma eminim. Ama yine de aşinası olduğum birşeyler var içerisinde. Bir kır çeşmesinin yanında oturuyor gibi oluyorum duyunca. Bir çınar ağacının dibinde oturuyor gibi... Sararmış buğday başakları ile birlikte savruluyormuş gibi.. Bütün bunları aynı anda hissediyorum. Hayatın içimize serinlik veren bütün hallerini birbirine katıştırıp çoğaltıyormuş gibi.. Bu öyle bir şarkı ki, melodisi bir ömre rahatlıkla yetebilir. Öyle bir şarkı ki, onun ellerinden tutulup sakince ölüme bile gidilebilir.Zaman zaman bir şarkı duyuyorum.Zaman zaman bir şarkı oluyorum.***Sukunet bazen seslerdedir.***Dün gece bir film beni seyretti. Karşısında bir koltuğa oturmuştum. Yüzümde kapalı bir gökyüzü vardı. Gözlerimde yağmaya doymayan bir yağmur... Kıpırdamadan öylece duruyordum. o kadar kıpırdamıyordum ki; içimde kasırgalar koptuğunu hemen anladı film. Bana daha dikkatli baktı. Elini uzatıp bana dokundu. Dokunduğu yerde küçük bir yangın peydahlandı. Gözümden düşen küçük bir yağmur tanesi söndürdü yangını. Duman genzimi yaktı. Film benim halimi kendine o kadar dert etti ki, yüzümde küçücük bir gülümseme açsın diye, yapmadık şirinlik bırakmadı. Elinden geldiğince komik ve neşeli bir film olmaya çalıştı. Ama gökyüzüm kapalıydı. Güneşim yokt... Devamı